BoreDoc - Cyfrowa dokumentacja wiercenia. Proste. Offline. Niezawodny.

Wszystkie napotkane rodzaje gleby i warstwy skalne są szczegółowo opisane w katalogu warstw. Obejmuje to kolor, wielkość ziarna, konsystencję, wilgotność lub wytrzymałość, a także cechy szczególne, takie jak wtrącenia organiczne lub stopień zwietrzenia. Odnotowywane są również informacje o głębokości, które charakteryzują początek i koniec danej warstwy. Informacje te umożliwiają precyzyjne przypisanie sytuacji geologicznej do głębokości wiercenia. W ten sposób tworzony jest ciągły zapis, który może być później zrozumiany przez osoby trzecie bez znajomości odwiertu.

Starannie opracowany katalog warstw jest niezbędny w przypadku projektów budowlanych, w których warunki glebowe odgrywają kluczową rolę. Inżynierowie i geolodzy wykorzystują go do podejmowania decyzji dotyczących fundamentów, hydroizolacji lub wykorzystania materiałów. Ponadto pełni on ważną funkcję w badaniach środowiskowych, ponieważ można lepiej ocenić przemieszczanie się zanieczyszczeń lub kierunki przepływu wód gruntowych. Jest to również cenne narzędzie w badaniach naukowych, na przykład w rekonstrukcji okresów geologicznych.

Rejestr stratygraficzny spełnia zatem zadanie przedstawienia złożonych zależności geologicznych w jasny i ustandaryzowany sposób. Jest to nie tylko dokument techniczny, ale także środek wizualizacji podpowierzchni w przejrzysty i zrozumiały sposób. Jego jakość ma decydujące znaczenie dla wartości informacyjnej wszystkich dalszych analiz opartych na tych danych.

Przygotowanie katalogów warstw jest regulowane przez różne normy w celu zapewnienia jednolitości i porównywalności. DIN 4022 (charakterystyka gleby i skał), która zapewnia systematyczny opis warstw, zawiera podstawowe specyfikacje. DIN 4023 (profil wiertniczy) również ma zastosowanie, ponieważ katalog warstw i profil wiertniczy są ściśle powiązane pod względem treści. ISO 14688, która standaryzuje nazewnictwo i klasyfikację gleb, jest również ważna na poziomie międzynarodowym. Normy te stanowią podstawę profesjonalnej i znormalizowanej dokumentacji.

Graficzna reprezentacja to pionowy przekrój przez odwiert. Różne rodzaje gleby i skał są identyfikowane za pomocą standardowych kolorów, wzorów lub symboli. Ponadto informacje o głębokości są wykorzystywane do oznaczenia początku i końca warstwy oraz ustalenia połączenia z rzeczywistym odwiertem. Tworzy to żywy obraz, który zwięźle uzupełnia informacje tekstowe, a w wielu przypadkach nawet ułatwia ich zrozumienie.

W praktyce profil wiercenia oferuje liczne korzyści. Inżynierowie mogą wykorzystać sekwencję warstw do oceny, które metody budowy są odpowiednie i gdzie wymagane są specjalne środki ostrożności. Pełni on również ważną funkcję w ocenach środowiskowych, ponieważ można bezpośrednio zobaczyć przepuszczalność warstw gleby lub lokalizację wód gruntowych. Klienci z kolei otrzymują kompaktowy i łatwy do zrozumienia przegląd z profilem wiercenia.

Oprócz bezpośredniego zastosowania praktycznego, profil wiercenia odgrywa również ważną rolę w badaniach naukowych. Dostarcza danych, które można wykorzystać do rekonstrukcji geologicznych i analiz porównawczych. W ten sposób przyczynia się do dokumentacji naukowej i tworzy solidną podstawę do zrozumienia długoterminowych zmian w podpowierzchni. Jego wartość polega zatem zarówno na zastosowaniu technicznym, jak i naukowym.

Istnieją jasne standardy zapewniające, że profile wiertnicze są zrozumiałe i porównywalne wszędzie. Szczególnie istotne są normy DIN 4023,, która określa specyfikacje prezentacji profili wiertniczych oraz DIN 4022,, która reguluje nazewnictwo materiałów glebowych i skalnych. Na poziomie międzynarodowym, ISO 14688 uzupełnia te normy, określając standardowe zasady nazewnictwa i klasyfikacji gleb. Normy te zapewniają jednolitość i gwarantują, że profile wiertnicze mogą być stosowane w różnych regionach i dyscyplinach.

Typowa zawartość dziennika wierceń obejmuje szczegóły dotyczące sprzętu wiertniczego, zastosowanej metody oraz czasu rozpoczęcia i zakończenia wiercenia. Dokumentowane są również osiągnięta głębokość, prędkość wiercenia oraz szczególne zdarzenia, takie jak przeszkody lub problemy techniczne. Ponadto uwzględniane są również informacje na temat sprzętu pomocniczego, takiego jak płukanie, orurowanie lub używane akcesoria. Informacje te stanowią kompletną podstawę do dokładnego zrozumienia warunków wiercenia w późniejszym terminie.

W praktyce dziennik wierceń spełnia różne zadania. Z jednej strony służy zapewnieniu jakości i może być wykorzystany jako dowód prawny, jeśli pojawią się pytania dotyczące prawidłowego wykonania. Z drugiej strony zapewnia inżynierom, geologom i klientom podstawę do podejmowania decyzji dotyczących metod budowy, środków bezpieczeństwa lub planowania kosztów. Dzięki swojej przejrzystej strukturze wspiera również komunikację między wszystkimi zaangażowanymi stronami, a tym samym przyczynia się do efektywności projektu.

Rejestr wierceń ma również ugruntowaną pozycję w kontekście naukowym. Zapewnia zrozumiałą dokumentację, która jest niezbędna do porównywania różnych badań. Zapewnia również przejrzystość, ponieważ rejestruje nie tylko wyniki, ale także proces, w którym zostały one uzyskane. W ten sposób przyczynia się do tego, że dane geologiczne są stale użyteczne i weryfikowalne.

Przygotowanie dzienników wiertniczych jest regulowane przez normy w celu zapewnienia standaryzacji i porównywalności. Szczególnie istotna jest norma DIN 4021,, która zawiera jasne specyfikacje dotyczące protokołowania odwiertów. Ponadto, norma DIN 4022, służy do standaryzacji opisu gleby i materiałów skalnych. Na poziomie międzynarodowym stosowana jest również norma ISO 22475, która standaryzuje badania geotechniczne, pobieranie próbek i pomiary wód gruntowych. Standardy te zapewniają, że rejestry wierceń są technicznie solidne i zrozumiałe na całym świecie.